behîmî

(A.)
[ ﯽﻤﻴﻬﺑ ]
hayvanî.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • behimi — sf., esk., Ar. behīmī Hayvanca, hayvana yakışır biçimde olan (duygu) Bir behimi zevk gibi kucaklamış, avuçlarımın hararetini ona vakfetmiştim. S. F. Abasıyanık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BEHİMÎ — Hayvanca, hayvana mahsus ve müteallik. Hayvanlık …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • behimilik — is., ği Behimi olma durumu Dünyayı ne iyilik ne kötülük ne aşk ne behimilik, hiçbir şey kurtaramıyor. S. F. Abasıyanık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İFFET — Namus. Temizlik. Perhizkârlık. Nefsi behimî temayüllerden men etmek. Helâla razı olup haramdan kaçınmak …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.